Η ατομική αυτάρκεια αποτελεί ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα θέματα τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης, οικονομικής αστάθειας ή κοινωνικών αναταραχών. Στη σύγχρονη κοινωνία, όπου η καθημερινή ζωή εξαρτάται από πολύπλοκα συστήματα (ενέργεια, εφοδιαστικές αλυσίδες, τεχνολογία), η ιδέα του να μπορεί κάποιος να καλύψει βασικές ανάγκες μόνος του αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

Η επιβίωση στη φύση δεν απαιτεί μόνο σωματική αντοχή και τεχνικές γνώσεις απαιτεί και ψυχική ισορροπία. Η μοναξιά και η απομόνωση αποτελούν δύο από τις πιο υποτιμημένες προκλήσεις που μπορεί να αντιμετωπίσει κάποιος σε ένα περιβάλλον όπου δεν υπάρχει άμεση ανθρώπινη επαφή. Αν δεν διαχειριστούν σωστά, μπορούν να οδηγήσουν σε πανικό, σύγχυση, κατάθλιψη ή κακές αποφάσεις. Η επίγνωση και η ψυχολογική προετοιμασία είναι ζωτικής σημασίας.

Η ικανότητα να κινείσαι αθόρυβα και με ασφάλεια στο δάσος αποτελεί μια από τις σημαντικότερες δεξιότητες για όποιον θέλει να επιβιώσει στη φύση. Είτε πρόκειται για αναζήτηση τροφής είτε για αποφυγή επικίνδυνων ζώων, η σωστή κίνηση και η παρατήρηση του περιβάλλοντος μπορούν να κάνουν τη διαφορά ανάμεσα στην επιτυχία και την αποτυχία.

Η επιβίωση σε αστικό περιβάλλον μετά από μια κρίση, όπως σεισμό, πόλεμο, κοινωνική αναταραχή ή φυσική καταστροφή, απαιτεί διαφορετική προσέγγιση από αυτή της επιβίωσης στη φύση. Οι πόλεις, παρότι πυκνοκατοικημένες και γεμάτες πόρους σε «κανονικές» συνθήκες, μπορούν να μετατραπούν σε χαοτικά και επικίνδυνα μέρη. Η επιτυχής αντιμετώπιση εξαρτάται από ψυχραιμία, ευελιξία και σωστό σχεδιασμό.